ve başladı yazmaya en sevdiklerini yollayabilecegini ve onu anlatanları bulmalıydı mekan ve zamn koşullar kızın bunları anlatmasına hep karşıydı.. sanki kızın kitapta okudugu bu sözler hep aklındaydı.
Kim olursak olalım, dünyanın hangi şehrinde yaşarsak yaşayalım ta derinlerde bir yerde hepimiz eksiklik duygusunu taşımaktayız.Sanki temel birşeyimizi kaybetmişizde geri alamamaktan korkuyoruz.Neyin eksik oldugunu bilenimiz ise hakikaten çok az...
Kız almaktan kormuyordu ama yolu 'O' na nası ulaşacagını bilemekten öteydi, ki çocuk belkide asla kızın ona baktıgı gibi bakmaıştı belkide farketmemişti.Nası anlatmalıydı hangi yollar ulasırdı ona ysadce kelimelre döküldügü kadarını kız anlatabılırdı...
Böylesi zamnalarda , aşk latif bir kelime degil, başlı başına bir pusuladır....
Hakkımda
- sıla
- dokunabilemeyecek kadar uzakta, nefes gibi yakında, sokakta geçen insalr kadar sıradan, içinde kocaman bi alemi saklayabılcek kadar normal biri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder