7. devamı.

Daha dogrusu bulmuştu.Hemen savunma güdüsüyle görmezliğe vurmuştu 'O' nu. ordaydı tam karsısındaydı. peki şimdi ne yapacaktı?Şimdi ta en geçmişe baktığında galiba ne yaptıgı çokta anımsamamaya çalışıyodu.Önce karşılaşılan dost meclisleri, onun sıcaklığı insanların onu hemen benimsemesi, görüntüsünün ve saçlarının inadına sımsıcak gülüşü ve sımsıcak gelen o..Öyleydi anımsadıkları mesela bi gün aynı Çizgi roman sayfasının favori oldugunu ögrenmişti, 'O' anımsamaz ama kız hep hatırladı.Zamanla daha da çok tanıdı.Aynı şeyler vardı hayatlarında aynı şeylere üzülüp aynı zamnalrda yalnız kalmak için yagmur altında yürümeyi, çogu zaman
yalnız kalmayı tercih ettgini sonra ögrenecekti ama bildgi kzın 'O' nu gördügünde etraf hep balonlar vardı.Kız farkındalıgını zamanla anladı.Etrafın onları yakıştırmaları belkide. bu işin büyüsüydü.'O' başkasını severek yaşamıştı kırgınlıgını, kızın en büyük üzüntüsü her ne olursa olsun en kötüsü en ıyısınde yanında olamamaktı galiba.Çünkü hep en ıyısını o Yaşamlıydı sanki...