nkadın kalktı,Az önce hazırladıgı kahveyi eline aldı , yagan karın büyüsüyle, omuzlarında ve kitap aralarında sakladıgı, cinlerini çıkardı ortaya, hepsinin aynı anda konuşmasının sessizligine okadar alışmıştıki, hep kalabalık ortamlarda onları duymak için köşesine kaçar hale gelmişti nice yıllardır,
Bir yudum aldıktan sonra,köşesinde gözüne takılan kitabı aldı eline, eşyalrın yerini degiştirmek böyle birşeydi ki yıllar önce hayatının, bi köşesine kendisine yer edinmeye çalışan adamı yani kocasını hayatından uzaklaştırdıktan sonra, bu soruna çözüm bulmuştu.Artık hep bıraktıgı yerdeydi eşyalrı ve martı seslerini ve, ön balkonundaki o tek güneş alan yeri yalnızca kendine saklar hale gelmişti...
Aslında özlüyordu onu, biraz daha çaba harcamasına bile gerek kalmadan, görmesini becerseydi eger, dünyasına katmıştı, hatta öyle harmanlamıştıki,
kendisine,
hala her sabah ona da masada tabagını koymayı onca yılın onsuzluguna ragmen unutamamıştı,,,,
Unutmak mı istememişti,
yine oturdu karşısına
onun boş tabağına bakarken
son gecesi aklına geldi
onunla
acıtan sözleri
ni anımsatan cini uzaklaştırdı gözbebeginden, öysaki kadın hep bi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder