göz bağı

yağmurlu bir günde nefes üflenmişti cansız bedenlerine yagmurlu hava gibiydi, kapılan hayaller gibi bişeydi.beklemek sabretmekti, sabretmek durmak aynı gün hergün aynı umuda , umutlanarak yaşamaktı, gözlerine mil çekilmiş ama buna keze burunlarındaki koku alma duyusu inatla bu kadar hızlı gelişmiş olan , yağmur cinleri beklemekteydi nerde eski bi anı kokusu alsa başına üşüşmek istemekte ve sabırla beklemekteydi etrafta.. Yagmurlar hatırlatır belki, en çok kurulan ama boşlukta asılı yaşamayı seçen yaşamları. ki bu yüzdendir onlar bugun ilk yagmur damlasıyla dogar son yagmur damlasıyla son bulurlardı.